Hé hallo Piet Hein, ga je er nog uit vanavond?
“Nee, zeker niet. Het is mijn gewoonte om de boot een dag voor een ‘singlehanded’-tocht nog even na te lopen.”

En waar gaat de trip naartoe?
“Vrijdagmiddag vertrekken en, zoals het er nu uitziet, overnachten in de kom bij de zeesluis van Workum. Zaterdagochtend met het tij door de Lorentzsluizen en via de Doove Balg en Texelstroom naar Oudeschild. Van daaruit maak ik via de Noordzee, het Noordzeekanaal en de oostelijke kant van het Markermeer het rondje Noord-Holland af.”

Ik zie je meestal alleen op de boot, klopt dat?
“Ja, zeilen is bij ons geen gezinsactiviteit. Mijn vrouw en ik wonen op zo’n dertien kilometer onder Hoorn, vrijwel aan het Markermeer. Behalve solo vaar ik het seizoen door ook met een reeks vaste opstappers. Dat kan er één (m/v) zijn, maar ook vier of vijf wanneer we elk jaar eind augustus, als vaste prik, meedoen aan de ‘Kustzeilers 24 Uurs Zeilrace’. Dit is ook de zeilvereniging waarvan ik lid ben.”

De bootnaam Andiamo springt wel in het oog. Waar staat het eigenlijk voor?
“Andiamo is afgeleid van het Italiaanse werkwoord andare (gaan) en betekent ‘laten we gaan’. Immers, voorafgaand aan het losmaken van de landvasten en het afduwen van de steiger ‘moet er vaak nog iets’, een wat diffuus moment. Met ‘andiamo’ doorbreek je dit en vaar je weg.”

Hoe lang ben je al vaste ligplaatshouder in onze haven?
“Ik weet het niet precies, maar het zal zo rond de veertig jaar zijn. Ik kwam hier ooit met een Waarschip ¼-tonner binnenvaren. En daarna met een half-tonner van hetzelfde merk en de laatste twintig jaar met deze Winner 9.50.”

Heb je veel zien veranderen in die periode?
“Dat zal best, maar ik ben niet zo van het terugkijken en van hoe het was. Voor mijzelf geldt dat ik graag mee verander. En aanpassen kost me geen moeite. Mocht er toch iets zijn, dan zijn de havenmeesters mijn aanspreekpunt. En daar heb ik goede en
constructieve ervaringen mee. Toch wil ik twee dingen nog even benoemen. Met stip bovenaan staat dat ‘De Huiskamer’ een prima drink- en eetgelegenheid is, met een relaxte sfeer. Ook in combinatie met het aanstekelijke enthousiasme van Niamh en Stephan maakt dat het tot een parel op de haven.

Ook het jaarlijkse ‘Openingsfeest’ begin mei is voor mij een gebeurtenis om erin te houden.”

Denk je er weleens over, met alle fonteinkruidperikelen, om een vaste ligplaats in een andere haven te zoeken?

“Nee, ik denk daar zelfs niet aan. Om het fonteinkruid te ‘omzeilen’, ga ik op zoek naar allerlei geitenpaadjes om zonder aanhangend ongerief de haven in en uit te kunnen varen. En ja, je maakt dan omwegen. Zo is uitvaren en bij het ‘Havenlicht’ rechtsaf voor mij echt verleden tijd.”

Nu je het toch noemt: ik denk weleens, hoe lang kan ik nog zeilen met de Grashaven als basis?

“Enneh, hoe bedoel je?

Ik ben nu in mijn 79e levensjaar en vind zeilen met mijn 9.50 nog steeds bijzonder. Op het moment dat je wegvaart, laat je alle verdere beslommeringen achter je. En wat daarvoor in de plaats komt, laat zich vaak niet met een pen beschrijven. Het zeilen heeft voor mij toch iets van ‘laatste vrijheid’. Als je het maar ziet tenminste; kijken is vaak niet genoeg.

Om door te blijven zeilen, is het wel noodzakelijk aanpassingen te doen aan bijvoorbeeld het grootschootsysteem. En dit op te bouwen met meer vertragingen en ook je zeilmaker te vragen om de reven ‘hoger’ in de zeilen te plaatsen. Voor mij voegde de aanschaf van een Code Zero, op aanraden van de zeilmaker overigens, een dimensie toe aan het zeilen. Iedere zeiler ‘op leeftijd’ zal zo wel zijn of haar ideeën hebben over hoe je je jacht ‘levensloopbestendig’ kunt maken.

Maar alleen met het aanpassen van de hardware ben je er nog niet. Ook de menselijke factor telt. Een andere liefhebberij van mij is met de racefiets (ook in groepen, ja, ja) of met de MTB op pad gaan, wat met het zeilen soms leidt tot een plezierige keuzestress. Door het fietsen en daarnaast meerdere malen per week sportschoolbezoek doe ik een stap om mijzelf niet alleen fit te houden, maar het geeft tegelijkertijd ook weer zijn wisselwerking met hoe je je aan boord ‘beweegt’.”

En zijn er wat jou aangaat nog do’s en don’ts?

“Zeker. Als de boot de box verlaat, draag ik standaard een reddingvest, dus ook als ik naar de havenkraan vaar. Oh ja, en wat je moet nalaten, is een jeansbroek dragen onder je zeilbroek. Het schurende denim weet wel raad met de waterdichtheid van je zeilsalopette!”

Nou, genoeg uitgewisseld. Het was leuk om bij te praten.
“Ik maak mijn rondje nog even af en ga dan huiswaarts.”

Piet Hein van der Ploeg
Warder, 13 september 2026